تهران، خیابان وزاء نبش کوچه 29 پلاک 147
09120383547 - 88203628

آلاچیق شیشه ای

آلاچیق-شیشه-ای-۶۷۲x372

می توان گفت که آلاچیق شیشه ای نوعی سایبان یا اقامتگاهی موقت است که رهگذران از آن برای استراحتی کوتاه از آن استفاده می کنند. این نوع سازه با مصالحی متفاوت از آنچه در ساختمان سازی استفاده شده ساخته می شود.

نکته ای که در ساخت این محصول بسیار مورد اهمیت قرار می گیرداین است که آلاچیق شیشه ای به گونه ای طراحی شود که از نظر زیبایی بصری بسیار قابل توجه باشد. اگر دقت کرده باشید متوجه خواهید شد که معمولا در اطراف یا میان آلاچیق ها حوض کوچک یا آبنمای زیبایی کار شده است. برای ساخت این محصول هیچ گونه فرمول خاصی وجود ندارد. نقاطی که معمولا مکان مناسبی برای ایجاد آلاچیق شیشه ای می باشد عبارت است از: کنار استخرها، آبنماها یا در میان توده ای از درختان.

آن چیزی که مشخص است اینکه کاملا معین نیست که از چه زمانی ساخت آلاچیق شیشه ای رواج یافته است اما طبق شواهد موجود اوایل قرن هفدهم به صورت اندک در برخی باغات و قصرها از این پوشش استفاده می گردید البته لازم به ذکر است که ساختار آن به شکل امروزی نبود و در ابتدا به صورت اطاقکی دورتر از ساختمان اصلی و برای استراحت نیم روزی و خلوت گاه استفاده می گردید.

معمولا برای طراحی این مدل آلاچیق به چگونگی همخوانی با دیگر عوامل، موقعیت زمین و ایده طراح توجه ویژه می گردد.

در شمال ایران آلاچیق با وسایلی از جمله بقایای ساقه های برنج و گندم، چوب و شیشه ساخته می شود.مصالحی که در آلاچیق های روستایی استفاده می شود از مواد ارزان قیمت و ساده می باشد.

روند شکل گیری:

همانگونه که قبلا ذکر شد برای ساخت آلاچیق شیشه ای از انواع مواد و مصالح استفاده می شود و از آنجایی که آلاچیق در برخی موارد به عنوان پناهگاه استفاده می شود پی یا پایه های آن را تا ارتفاع نیم متر با مصالحی همچون آجر یا بتون بالا می آورند.

این محصول همواره مسطح نبوده و به صورت چند ضلعی، مربع،مستطیل و دایره نیز طراحی می شود

برای زیبایی بیشتر، معمولا دیوارهای آن توسط گل و گیاه تزیین می شود. حتی برای زیبایی بیشتر از برخی درختان میوه مانند مو استفاده می شود. معمولا کف آلاچیق با آجر، بتون یا شن های رنگی مفروش می شود و معمولا تا شعاع یک متر با مصالح ساختمانی که هماهنگ با سازه های دیگر است مفروش می شود.

شاید جالب است بدانید که به این نوع آلاچیق کلاه فرنگی نیز گفته می شود. آلاچیق واژه ای ترکمنی است و نام فارسی آن طارم (تارم) می باشد اما در فرهنگ عامه آلاچیق رواج بیشتری یافته است.

ذکر این نکته ضروری است که چون این محصول در محیط بیرون به کار گرفته می شود نباید در ساخت آن از چوبی استفاده کرد که مورد تغذیه حشرات باشد؛ مثلا چوب راش را نمی توان در ساخت آلاچیق به کار برد.

مردم کوچ نشین و دامدار از آلاچیق استفاده بهتری می کنند. مناطقی همچون آذربایجان، شمال غرب خراسان و شمال شرق مازندران از جمله مناطقی در ایران می باشد که آلاچیق در آن بیشتر استفاده می  شود.

آلاچیق خانه سنتی قوم ترکمن می باشد و آنها را در مقابل گرما و سرما محافظت می کرد دلیل اصلی به کارگیری آلاچیق توسط ایل ترکمن آسانی نصب و کاربردی بودن آن بوده چرا که به راحتی جمع می شوند و حمل آن دست و پاگیر نیست.

امروزه آلاچیق شیشه ای حالت خانه اصلی را از دست داده و بیشتر به منزله استراحت گاه موقت از آن استفاده می شود

طبق اطلاعات به دست آمده دیگر در ترکمن صحرا کسی از آلاچیق  استفاده نمی کند. در زبان عامیانه ترکمنی به آلاچیق آغاج اوی گفته می شود و از نظر اعتقادات ترکمن آلاچیق مظهر سلامتی و سخاوت می باشد

امروزه کمتر هنرمندی را می شود یافت که به طور اختصاصی یه ساخت آلاچیق مشغول باشد به همین دلیل در ایران فقط چند روستا است که در آن ساخت آلاچیق انجام می پذیرد. به عنوان مثال روستای بناور از توابع بندر ترکمن و برخی روستاهای گنبد از جمله مناطقی است که ساخت آلاچیق در آن انجام می شود.

آلاچیق چوبی از چوب عرعر ساخته می شود ارتفاع آلاچیق در هنگامیکه باز می شود در دو اندازه ۷۰/۱ و ۴۰/۱ ثابت می شود. علاوه برچوب عرعر از نمد، پوست حیوانات، حصیر، نخ ابریشمی و نخ پنبه ای برای ساخت آلاچیق استفاده می شود.

اگر در مورد محصولات و خدمات اروند سیستم هرگونه سوالی دارید، لطفا از طریق ثبت سفارش آنلاین درخواست خود را ثبت نمایید، همکاران ما در اسرع وقت با شما تماس خواهند گرفت.

button-arvand-system-